કોઈપણ માલિકને સમર્થ હોવા જોઈએ: બિલાડી અને કૂતરા માટે કટોકટીના નિયમો

  • બંધ ઇજાઓ માટે ઘા અને ક્રિયાઓની સારવાર
  • જો કોઈ પાલતુ કાર દ્વારા ટકરાશે તો શું કરવું
  • જો કોઈ પાલતુ ગૂંગળાશે તો શું કરવું
  • પુનર્જીવન કેવી રીતે કરવું

સક્ષમ થવા માટે દરેક જવાબદાર માલિક પાસે ચોક્કસ જ્ knowledgeાન અને કુશળતા હોવી આવશ્યક છે વ્યાવસાયિક પશુચિકિત્સા સંભાળ આપતા પહેલા જોખમમાં રહેલા પાલતુને મદદ કરો અને ત્યાં પ્રિય વ thereર્ડનું આરોગ્ય અને કેટલીકવાર જીવન બચાવી શકો.

મુખ્ય નિયમ એ છે કે તમારે ક્યારેય ગભરાવું જોઈએ નહીં. કોઈપણ પરિસ્થિતિમાં, શાંત અને શાંત જાળવવું જરૂરી છે, ચોક્કસ અને આત્મવિશ્વાસપૂર્વક જરૂરી મેનીપ્યુલેશન્સ કરવું. છેવટે, પાલતુની સુખાકારી માલિકની પ્રતિક્રિયા પર આધારિત છે.

બંધ ઇજાઓ માટે ઘા અને ક્રિયાઓની સારવાર

આ એક સૌથી સામાન્ય અને ચલ સમસ્યાઓ છે. બિલાડી અને કૂતરાઓને ચાલતી વખતે ઘણીવાર ઇજાઓ થાય છે, પરંતુ ઘરેલું ઇજાઓ અસામાન્ય નથી.

પ્રથમ તમારે ઇજાના પ્રકાર, તેની તીવ્રતા અને પાળતુ પ્રાણીની સામાન્ય સ્થિતિ નક્કી કરવાની જરૂર છે.

ઘર્ષણ, સ્ક્રેચેસ, કટ તેઓ ખતરનાક છે કારણ કે ચેપ સરળતાથી તેમના દ્વારા શરીરમાં પ્રવેશ કરે છે. ઉપરાંત, એવા કિસ્સાઓ છે કે જ્યારે સામાન્ય રીતે લાગેલી સામાન્ય ઇજાઓ હેઠળ, ઘણી ગંભીર અને ખતરનાક ઇજાઓ છુપાયેલી હોય છે. સૌ પ્રથમ, ક્ષતિગ્રસ્ત વિસ્તાર ગંદકી અને oolનથી સાફ છે. પેરોક્સાઇડ, ક્લોહેક્સિડાઇન અથવા સાદા સ્વચ્છ પાણીથી ધોવાઇ. નાના વિદેશી બ્જેક્ટ્સને દૂર કરવામાં આવે છે, જો કે, જો ઘામાં મોટા વિદેશી સંસ્થાઓ (ટુકડાઓ અથવા તેના જેવા) હોય, તો તેમને સ્પર્શ કરવામાં આવતો નથી જેથી ભારે રક્તસ્રાવ ન ખુલે.

ઘાની આસપાસના વાળ સરસ રીતે સુવ્યવસ્થિત છે. સ્વચ્છ કાપડ અથવા સ્વેબથી સારવારવાળા ઘાને ડાઘ કરો. આ મેનિપ્યુલેશન્સ પછી, ક્ષતિગ્રસ્ત વિસ્તારમાં જંતુનાશક પદાર્થ લાગુ પડે છે - ઘાવ, સ્ટ્રેપ્ટોસાઇડ અથવા તેના જેવા પાવડર લાગુ પડે છે, અને તે તરત જ પશુચિકિત્સા તરફ વળે છે.

અંતે ઊંડા ઘાવ (અદલાબદલી, ચીંથરેહાલ, અદલાબદલી, અદલાબદલી, વગેરે) મોટાભાગે રક્તસ્રાવ થાય છે. ઘા સખ્તાઇથી ક્લેમ્પ્ડ છે - કોઈપણ શોષક સામગ્રીનો ઉપયોગ કરવો અનુકૂળ છે: ટુવાલ, સ્કાર્ફ, પાટો વગેરે. જો અંગને નુકસાન થાય છે, પરંતુ તે જાણીતું છે કે હાડકાંમાં કોઈ ફ્રેક્ચર નથી, તો પંજાને raisedંચો કરવો જોઈએ. જીવાણુનાશક દવાઓનો ઉપયોગ કરશો નહીં.

લોહીથી લથબથ ઇમ્પ્રુવાઇઝ્ડ ડ્રેસિંગને દૂર કરી શકાતા નથી - આ વારંવાર રક્તસ્રાવનું કારણ બને છે. પાલતુને શાંતિ આપવામાં આવે છે, શક્ય તેટલી વહેલી તકે પશુચિકિત્સકને ક callલ કરો અથવા ભોગ બનનારને ક્લિનિકમાં લઈ જાઓ.

એક મહત્વપૂર્ણ મુદ્દો એ છે કે પરિસ્થિતિને સહન કરવા માટે પાલતુને વધુ સરળ બનાવવા માટે, તમારે શાંતિથી અને કોમળતાથી તેની સાથે વાત કરવાની, દરેક સમય સંપર્કમાં રહેવાની, પ્રશંસા અને પ્રોત્સાહન આપવાની જરૂર છે.

અંતે ઉઝરડા અસ્થિબંધન, અસ્થિબંધનનું ભંગાણ જરૂરી શાંતિ પૂરી પાડે છે. પ્રાણીની મોટર પ્રવૃત્તિ ઘટાડવી જરૂરી છે, જેથી પરિસ્થિતિમાં વધારો ન થાય અને તરત જ પશુચિકિત્સકનો સંપર્ક કરવો.

 

જો કોઈ પાલતુ કાર દ્વારા ટકરાશે તો શું કરવું

પીડિતા તંદુરસ્ત બાજુ પર નાખ્યો છે, શ્વાસની સુવિધા માટે તેની ગરદનને ક્રેન કરે છે. તૃતીય-પક્ષ પદાર્થો, લાળ, લોહી (જો કોઈ હોય તો) મોંમાંથી દૂર કરવામાં આવે છે. પલ્સ અને શ્વાસ તપાસો, જો જરૂરી હોય તો, હાર્ટ મસાજ અને કૃત્રિમ શ્વાસોચ્છવાસ કરો.

જો માથા અને કરોડરજ્જુને અસર થતી નથી, તો શરીરની પાછળનો ભાગ સહેજ isંચો થાય છે. આ કરવા માટે, કામચલાઉ માધ્યમોથી રોલર્સનો ઉપયોગ થાય છે - કપડાં, બેગ, વગેરે.

તમારા પાલતુને ખાવા, પીવા, ફરવા ન દો.

પ્રેશર ડ્રેસિંગ્સ લાગુ કરીને રક્તસ્ત્રાવ બંધ થાય છે. નસકોરું, બરફ અથવા અન્ય કોઈ ઠંડા પદાર્થ કપાળ અને નાક પર મૂકવામાં આવે છે, એડ્રેનાલિનના ટીપાં દરેક 1 - 3 નસકોરું (સીધા ampoule માંથી) માં નાખવામાં આવે છે.

પાલતુ એક ધાબળો, જેકેટ અથવા સમાન વ warર્મિંગ વસ્તુથી coveredંકાયેલ છે અને પશુચિકિત્સકને તાકીદે કાળજીપૂર્વક વિતરિત કરવામાં આવે છે.

જો કોઈ પાલતુ ગૂંગળાશે તો શું કરવું

અન્નનળી, શ્વાસનળીને ઇજા પહોંચાડવા અને વાયુમાર્ગને અવરોધિત કરવા માટે આ પરિસ્થિતિ જોખમી છે, જે ગૂંગળામણ તરફ દોરી જાય છે અને બિલાડી અથવા કૂતરાના જીવનને જોખમમાં મૂકે છે. સૂચિત વસ્તુઓ ઘણીવાર પીડિતના ગળામાં ચુસ્તપણે અટકી જાય છે અને તેને operaપરેટીવલી કા beી નાખવી પડે છે. જો કે, theબ્જેક્ટના અનિયમિત આકારને લીધે, પ્રાણીના વાયુમાર્ગમાં હંમેશાં અંતર રહે છે, અને પાળતુ પ્રાણીમાં શ્વાસ લેવાની ક્ષમતા છે.

બોલ્સ, ટિવીટર્સ અને અન્ય સરળ પદાર્થો પાળતુ પ્રાણીના અવયવોને ખંજવાળી અને કાપી શકતા નથી, પરંતુ તે ઝડપી શ્વાસ લેવાનું જોખમ રાખે છે.

પાળતુ પ્રાણી ગૂંગળાયેલું છે તે ચિહ્નો નીચેના લક્ષણો છે:

  • અચાનક ચિંતા;
  • પ્રાણી તેના અવરોધને sંજવે છે અને પંજા આપે છે, પોતાને એક અવરોધક objectબ્જેક્ટથી મુક્ત કરવાનો પ્રયાસ કરે છે;
  • શ્વાસ લેવામાં તકલીફ
  • માનસિક ઉધરસ;
  • અતિસંવેદનશીલતા (લાળ વધારો);
  • ચેતના ગુમાવવી.

તરત જ તમારે પાલતુની મૌખિક પોલાણ અને ફેરીનેક્સની તપાસ કરવાની જરૂર છે. જો અટકેલી આઇટમ સ્પષ્ટ રૂપે દેખાય, તો તમે તેને જાતે જ દૂર કરવાનો પ્રયાસ કરી શકો છો. જડબાં ખુલ્લી સ્થિતિમાં નિશ્ચિત છે - દાંત વચ્ચે એક લાકડી નાખવામાં આવે છે, એક કાંસકો હેન્ડલ, જો તે મોટો કૂતરો હોય - તો તમે જૂતા અથવા કોઈપણ અન્ય યોગ્ય પદાર્થનો ઉપયોગ કરી શકો છો, પ્રાણીને જાતે જ ઠીક કરી શકો છો (તમે અહીં સહાયક વિના કરી શકતા નથી) અને કાળજીપૂર્વક ચીકણું સાથે અટકેલી વસ્તુને દૂર કરો. જો કોઈ વિદેશી બોડી સખ્તાઇથી અટકી હોય તો તેને ખેંચો અને ફેરવશો નહીં.

સરળ, ગોળાકાર વસ્તુઓ શક્ય તેટલી વહેલી તકે દૂર કરવી જોઈએ.

જો પાલતુ સભાન છે, મોટા અને મધ્યમ કૂતરા માટે આ પદ્ધતિ મદદ કરે છે - તેઓ કમરની આજુબાજુ એક પાલતુ પકડે છે, એક મૂઠ પકડી રાખે છે, તેને નાભિની ઉપર મૂકે છે અને બંને હાથને તાળામાં પકડે છે. એક તીવ્ર હિલચાલ ઝડપથી કૂતરાના પેટ પર ઘણી વખત દબાય છે. સામાન્ય રીતે આ મૌખિક પોલાણમાં objectબ્જેક્ટની પ્રગતિને ઉશ્કેરે છે, જેમાંથી કૂતરો ઉધરસ શરૂ કરશે અને વધુ મદદની જરૂર નહીં પડે. નાના કૂતરાં અને બિલાડીઓ માટે તમારી આંગળીઓથી આ મેનીપ્યુલેશન કરો જેથી આંતરિક અવયવોને નુકસાન ન થાય.

જો પ્રાણી ચક્કર આવે છે, તો તેઓ તાકીદે તેને તેના અવેજીવાળા વળાંકવાળા ઘૂંટણની નીચે માથું ફેરવે છે અને ખભાના બ્લેડના ક્ષેત્રમાં તેની પીઠની હથેળીને કાળજીપૂર્વક ઘણી વખત પ્રહાર કરે છે. આને કારણે, વિદેશી પદાર્થ મોંમાં પ્રવેશ કરે છે અને તેને દૂર કરી શકાય છે.

પુનર્જીવન કેવી રીતે કરવું

જો વિવિધ કારણોસર (ઇલેક્ટ્રિક આંચકો, ગરમી અથવા સનસ્ટ્રોક, ડૂબવું, ઝેરનો સંપર્ક કરવો, વગેરે) માટે બિલાડી અથવા કૂતરો બેભાન છે, તો તેના મહત્વપૂર્ણ સંકેતોની તપાસ કરવી અને તે મુજબ કાર્ય કરવું તાકીદે છે. શ્વસન અને નાડીની હાજરી નક્કી કરો.

એક અરીસો, ચશ્માના લેન્સ, મોબાઇલ ફોનની સ્ક્રીન અથવા તેના જેવા નાક નાકમાં લાવવામાં આવે છે. અને કન્ડેન્સેટના દેખાવ અથવા ગેરહાજરીનું નિરીક્ષણ કરો.

નાડી જાંઘની આંતરિક સપાટી પર અથવા સીધી ડાબી બાજુ છાતી પર કોણીની પાછળની સપાટી પર માપવામાં આવે છે.

વિદ્યાર્થીઓ તપાસ્યા: તેઓ કાર્ડિયાક પ્રવૃત્તિની ગેરહાજરીમાં વિસ્તૃત થાય છે.

પેumsા તપાસો: ગુલાબી રંગ એ સારી નિશાની છે, સાયનોસિસ, પેલોર જોખમ છે.

જો દબાવવામાં આવે ત્યારે મ્યુકોસ મેમ્બ્રેન ફરીથી ગુલાબી થઈ જાય છે - રક્ત પરિભ્રમણ થાય છે, જો તે નિસ્તેજ રહે છે - ત્યાં કાર્ડિયાક અરેસ્ટ હતી.

જો ત્યાં ધબકારા આવે છે પરંતુ શ્વાસ લેતા નથી, તમારે પાલતુની છાતી પર તમારી હથેળીથી ત્રણ વખત તીવ્ર મારવાની જરૂર છે. બિલાડીઓ અને નાના કૂતરાઓને આંગળીઓથી મારવામાં આવે છે, પરંતુ તેટલું મુશ્કેલ છે. આ શ્વસન માટે જવાબદાર ડાયાફ્રેમ અને ઇન્ટરકોસ્ટલ સ્નાયુઓને ઉત્તેજિત કરે છે.

આવશ્યક છે મગજની પ્રવૃત્તિને ટેકો આપે છે: બિલાડી અથવા કૂતરો કેટલાક સેકંડ માટે પાછળના ભાગો દ્વારા નીચે ઉભા કરવામાં આવે છે. મોટા કૂતરાઓને આ રીતે ઉછેરવું મુશ્કેલ છે, તેથી તમે પીડિતને મૂકો, પેલ્વિક અંગો અને શરીરના પાછળના ભાગને શક્ય તેટલું raisingંચું કરો. જો આ માથા પર કોઈ મારામારી ન હોય તો જ આ મેનીપ્યુલેશન હાથ ધરવામાં આવે છે.

એવા કિસ્સામાં જ્યારે પાળતુ પ્રાણી જીવનના સંકેતો બતાવતું નથી, કાર્ડિયોપલ્મોનરી રિસુસિટેશન કરવામાં આવે છે. પલ્સની હાજરીમાં અને શ્વાસ લેવાની અભાવ, ફક્ત કૃત્રિમ શ્વસન કરવામાં આવે છે.

કૃત્રિમ શ્વસન નીચે પ્રમાણે હાથ ધરવામાં: મોં સાફ કરો, ગરદન પટ કરો અને વાયુમાર્ગ તપાસો. તેઓ તેમના મોં સ્ક્વીઝ કરે છે જેથી નસકોરામાં ફૂંકાયેલી હવા ફેફસાંમાં પ્રવેશી જાય છે, અને અનુનાસિક ફકરાઓમાં સઘન રીતે ફૂંકાવાનું શરૂ કરે છે. તેઓ ખાતરી કરે છે કે છાતી ઉગે છે. પછી મોં અને નાકને મુક્ત કરો - શ્વાસ બહાર મૂકવો સ્વયંભૂ થાય છે.

મોટા કૂતરા તમારે ઘણું હવા, નાના કૂતરાં અને બિલાડીઓ ઉડાવવાની જરૂર છે - અનુક્રમે ઓછા. લગભગ 15 - 25 શ્વસન હલનચલન દર મિનિટે થવી જોઈએ. બધા સમયે તેઓ પલ્સનું નિરીક્ષણ કરે છે અને તપાસ કરે છે કે પીડિતાએ પોતે શ્વાસ લીધો છે કે નહીં.

શ્વાસ અને પલ્સની ગેરહાજરીમાં, કાર્ડિયોપલ્મોનરી રિસુસિટેશન કરવામાં આવે છે. મોટા અને મધ્યમ કૂતરા માટે: પાળતુ પ્રાણી તેની જમણી બાજુ સખત સપાટી પર મૂકવામાં આવે છે, તેના હાથને તાળુથી લ lockedક કરવામાં આવે છે અને છાતીના પહોળા ભાગમાં (કોણીની પાછળ) મૂકવામાં આવે છે. હથિયારો સખ્તાઇથી છાતી પર દબાવો, ખાતરી કરો કે હાથ સીધા જ રહે છે. લગભગ 80 ટsપ્સ પ્રતિ મિનિટ ગાળો. તે સારું છે જો કોઈ સહાયક હોય જે, દરેક 5 - 10 ક્લિક્સ પછી, કૃત્રિમ શ્વાસ લેશે. જો પુનર્જીવન એક વ્યક્તિ દ્વારા હાથ ધરવામાં આવે છે, તો તેણે બધું જ જાતે કરવું જોઈએ.

નાના કૂતરાં અને બિલાડીઓ સમાન ગાણિતીક નિયમો અનુસાર હાથ ધરવામાં, તેમ છતાં, પાળતુ પ્રાણીની સ્થિતિ જુદી જુદી છે - છાતી બંને હાથથી આસપાસ લપેટીને તમારી આંગળીઓથી દબાવવામાં આવે છે. મિનિટ દીઠ કુલ 100 દબાણ કરવું જોઈએ.

કોઈ પણ સંજોગોમાં, દબાણ સચોટ, મજબૂત, પરંતુ નિયંત્રિત હોવું જોઈએ જેથી પાંસળીને નુકસાન ન થાય, પરંતુ છાતીનું પૂરતું સંકોચન પૂરું પાડવું જોઈએ.

પલ્સ અને શ્વાસ માટે બધા સમય તપાસવું મહત્વપૂર્ણ છે. પુનરુત્થાનના પ્રથમ સંકેત પર, તેઓ બંધ થાય છે અને તેનું પાલન કરવાનું ચાલુ રાખે છે. જો જરૂરી હોય તો, મેનીપ્યુલેશનને પુનરાવર્તિત કરો.

તે યાદ રાખવું જોઈએ કે પરિસ્થિતિનું પરિણામ મોટા ભાગે પ્રતિક્રિયાની ગતિ અને માલિકના વિશ્વાસ પર આધારિત છે. ભય અને શંકાઓ છોડીને, પાલતુની સુખાકારી વિશે સૌ પ્રથમ વિચારવું જરૂરી છે, અને પછી ચાર પગવાળા મિત્રને બચાવવાની સંભાવનામાં નોંધપાત્ર વધારો થાય છે.

સોર્સ: zhenskoe-mnenie.ru

શું તમને આ લેખ ગમ્યો છે? તેને તમારા મિત્રો સાથે શેર કરવાનું ભૂલશો નહીં - તેઓ આભારી હશે!